Монгол эрийн хийморь

Олимпийн анхны алтан медалийг эх орондоо авчирч Монгол түмнээ баясгасан Монгол улсын хөдөлмөрийн баатар Н.Түвшинбаяр өвдгөндөө авсан бэртэл нь сэдэрсэнээс АНУ-д хоёр ч удаа хагалгаанд орсон тухай мэдээллийг бид өмнө нь хүргэж байсан билээ. Харин АНУ-д удтал эмчлүүлж, бас эмнэлэгт хэвтэж байсан  олимпийн аваргын маань хагалгаа амжилттай болж хөл нь бараг эдгэж бэлэг тэмдэгийн аварга болох вий гэсэн айдсыг дараад байгаа билээ. Н.Түвшинбаяр аваргын хувьд эх орондоо ирсэнээсээ хойш Булган аймагт байдаг өөрийн спортын сургуулийн үйл ажиллагаандаа оролцон зав муутай байхын зэрэгцээ бэлтгэлдээ идэвхийлэн ороод байгаа сурагтай. Жудо гэхээсээ илүүтэй үндэсний бөхийн бэлтгэлээ илүүтэй хийж байгаа олимпийн аварга маань ирэх зуны наадмаар зодоглох бодолтой байгаа гэнэ. Өмнөх улсын наадмуудаар барилдсан ч олимпийн бэлтгэлд гарсан байсан учраас бэлтгэл таарахгүйдээ амжилт гаргах магадлал муутай байсан гэдгээ ч Түвшинбаяр нуугаагүй. Ийнхүү олимпийн аварга, аймгийн арслан Н.Түвшинбаяр ирэх зуны наадмаар сайн барилдаж амжилт гаргахын тулд нэлээд эртнээс бэлтгэлээ хийж байгаа аж

Эх сурвалж: Factnews.mn

admin Монгол бөх бөх

Архангай аймгийн “Бөхбилэгт” дэвжээ болон Архангай аймгийн нутгийн зөвлөлөөс “Аваргын суудал” гэдэг зvйлийг санаачилж, хадаас оруулалгvй урласан том модон сандлыг Монгол Улсын Далай аварга Г.Өсөхбаярт битvvний барилдааны vеэр гардууллаа. Архангай аймгийн Нутгийн зөвлөлийн дарга, УИХ-ын гишvvн, Эрvvл мэндийн сайд С.Ламбаа Г.Өсөхбаярт “Аваргын суудал”-ыг гардуулан өглөө. Анхны суудлыг Далай аваргад өгч байгаа бөгөөд Монгол бөхийн өргөөний зvvн талын тэргvvн магнайд байрлуулсан юм. Цаашид ийм “Аваргын суудал”-ыг урлаж олон аваргад өгч байхыг Архангай аймгийн нутгийн зөвлөлөөс уриалсан байна

admin Монгол бөх бөх

Тавтай морилно уу Морьтонгуудын блог. Энэ таны анхны бичлэг. Энэ бичлэгийг устгаад эсвэл засна уу!

admin Монгол морь

Appearance

Mongolian horses are of a stocky build, with relatively short legs and a large head. They range in size from 12 to 14 hands high and have a cannon diameter of about 8 inches. They have a certain resemblance to Przewalski’s Horse. The mane and tail are very long, and the strands are often used for braiding ropes; the tail hair can be used for violin bows. The hooves are very robust, and very few animals are fitted with horseshoes.

A Mongolian horse (with trimmed mane) in traditional riding gear

Behavior

Mongolian horses are frugal, arduous, somewhat wily, and tread safely in rough terrain. In Mongolia, most animals are kept roaming free, and only a small number of riding animals get caught and tethered. Once the animal has become familiarized with carrying a rider, it will be calm, friendly, and very reliable.

The Mongolian saddle is very tall, with a wooden frame. It only allows marginal control of the gait. In most situations, the horse will decide the gait on its own, while the rider is occupied with other tasks (such as herding cattle). Very often, a Mongolian horse will choose to canter.

Child racing at the Naadam festival

Racing horses with a child in the saddle will run in full gallop over 35 km at a time. They are trained to keep running even after losing their riders. In such a case, they need to be stopped in the finish zone by aides waiting there especially for that purpose.

[edit] Breeding history

The exact origins of the breed are hard to determine. Horseback riding has been documented with the nomads of the central Asian steppes since 2000 BC. Tests have shown, that among all horse breeds, Mongolian horses feature the largest genetic variety, followed by the tuwinian horses. This indicates that it is a very archaic breed suffering little human induced selection. The data also indicate that many other breeds descend from the Mongolian horses.

Horses in Mongolian culture

Horses are greatly cherished in Mongolian culture, particularly among the nomads because horses are very useful to people’s daily lives and livelihood. A nomad with many horses is considered wealthy, and having many horses which are also in good shape is considered honorable behavior. Mongols almost never kill their horses for food unless they are in a state of extreme hunger and cattle or sheep are not available. Mongol people individually have favorite horses, each family member has his and her own horse, and some family members value their favorite horses by saving them from working under a lot of pressure.

admin Монгол морь